Door de Verenigde Staten, van watervliegbasis naar watervliegbasis
Dit vliegplan vult Route 66, de Alaska Crude Oil Route en de U.S. Air Mail aan met een oversteek van de Verenigde Staten voor watervliegtuigen.
De route verbindt watervliegbases, meren, rivieren en kusten van Maine tot de westkust, en voert vervolgens naar Alaska en Lake Hood.
Meren, zeearmen, rivieren en baaien, vaak zonder verlichting.
Doorkruis het land via het water in plaats van via gewone start- en landingsbanen.
Een amfibische Cessna Caravan is hiervoor zeer geschikt.
Start- en landingsstroken op het water zijn niet altijd duidelijk herkenbaar.
Achtergrond bij de vlucht
De route zoekt niet de kortste weg. Ze vormt een lint van water van New England naar de Grote Meren, de vlakten, het zuiden, de Stille Oceaan en Alaska.
Beoordeel de wind vóór elke waterlanding; het landschap verandert van regio tot regio.
Voor vertrek
- Kies een watervliegtuig dat bij lage snelheid stabiel blijft.
- Controleer de wind vóór elke waterlanding en houd een route voor een doorstart vrij.
- Verdeel de reis in regio's; de route is erg lang.
- Zorg bij smalle wateroppervlakken voor overzichtelijke weersomstandigheden.
Voorgestelde route
New England en New York
Vanaf Maine voert de route zuidwaarts door New Hampshire, Vermont, Massachusetts, Rhode Island, Connecticut en New York.
ME37 → ME57 → NH37 → VT58 → 6MA0 → MA25 → RI06 → CT87 → 6N7
Grote Meren en het Midwesten
New York, New Jersey, Pennsylvania, Ohio, Indiana, Michigan, Wisconsin en Minnesota vormen een afwisselende tocht door het merengebied.
6N7 → NK13 → K21 → 2NY2 → 6NJ7 → NJ07 → PA15 → PS88 → 5IN7 → 51MI → 1MI0 → 3MI9 → 0MI5 → M47 → 50MI → WS01 → 96WI → 16WI → 7WI1 → WI04 → 11WN → 8MN0 → 6MN5 → 9MN8
Vlakten, Rocky Mountains en het noordwesten
De watervliegbases liggen verspreid over Minnesota, North en South Dakota, Montana, Idaho, Washington en Oregon.
9MN8 → M14 → 0G5 → MY38 → 8NA1 → SD50 → M35 → MT92 → 0W7 → 0W0 → 2OG3
Het zuiden, Florida, Louisiana en Texas
De route buigt af naar het oosten en zuiden en bereikt vervolgens Florida, Alabama, Louisiana en Texas.
2OG3 → H63 → 1MU2 → 8IL9 → IS03 → K45 → WV35 → WV37 → WV41 → M06 → DE13 → VG21 → 7VA7 → 4NC9 → 2SC3 → GE00 → 0FL8 → 0FL2 → 0FD6 → X44 → 61FD → 29FA → FD46 → 5FD0 → 4FD5 → 5AL2 → 1AL9 → AL46 → 3TN2 → LA38 → 5LA6 → LA64 → 2LA3 → 4O6 → 1TE8 → 9TE4
Stille Oceaan, Canada en Alaska
Het laatste deel volgt de westkust, het noordwesten en Brits-Columbia, en bereikt vervolgens Lake Hood, de natuurlijke toegangspoort tot de Aleoeten.
9TE4 → L11 → 0O0 → 22CA → Q87 → Q86 → C39 → Q74 → O06 → 5CA9 → Q83 → Z43 → 5Z1 → 2Y3 → LHD
Tips voor de beleving
Bij een waterlanding begint de nadering eerder dan bij een landing op een baan: wind, landingsrichting, obstakels en uitwijkroute moeten vóór de eindnadering zijn beoordeeld en bepaald.
Wissel korte en lange sessies af. Een route langs watervliegbases komt het best tot haar recht als je elke landing zorgvuldig blijft uitvoeren.
Copyright Michel Lagneau 2009