Tupolev Tu-154m v2.03 Project Tupolev FS2004

De Tu-154M van Project Tupolev voor FS2004 simuleert de systemen en bedieningsprocedures van dit Sovjetverkeersvliegtuig. Dit pakket bevat patch 2.03, toegevoegd op 12 juni 2010. De simulatie omvat het buitenmodel, 2D-panelen, de virtuele cockpit en alle drie de hydraulische systemen.

Vóór de eerste vlucht

Lees de meegeleverde Engelstalige handleiding voordat u probeert een motor te starten. De procedures zijn uitgebreid en vereisen dat handelingen in de juiste volgorde worden uitgevoerd. Wanneer u de muisaanwijzer op bedieningselementen plaatst, verschijnen Engelstalige tooltips. Gebruik de hier meegeleverde documentatie voor de Tu-154M; een tutorial voor de Tu-154B2 kan deze niet vervangen.

Twee praktische details uit de update: motor nr. 3 kan niet worden gestart zolang de achterste bagageruimte open is, en voor het starten moeten alle pompen van de voedingstank ingeschakeld zijn.

Wijzigingen in versie 2.03

De update verbetert de afleesbaarheid van de instrumenten en corrigeert talrijke systemen. Deze simuleert de automatische brandstofregeling, de invloed van atmosferische omstandigheden op de motorstuwkracht, de brandbeveiliging en het watervoorzieningssysteem. De wielkoeling houdt rekening met het opwarmen van de remschijven, inclusief een oververhittingseffect. Ook de bedieningselementen en aanwijzingen van de drukregeling, het elektrische systeem en het waarschuwingssysteem zijn gecorrigeerd.

Met dank aan Project Tupolev voor het freewarevliegtuig en de toestemming om het via Rikoooo te verspreiden.

Onderscheiding en recensie

Het model ontving een AVSIM Freeware Gold Award. De onderstaande afbeelding verwijst naar de Engelstalige recensie van AVSIM.

De Tu-154M herkennen

De Tu-154 is een driemotorig straalvliegtuig voor middellange afstanden, ontwikkeld in de jaren 1960 om verschillende typen op Sovjetluchtvaartroutes te vervangen. De eerste vlucht van deze vliegtuigfamilie vond plaats in 1968. De M-versie gebruikt drie Soloviev D-30KU-154-turbofanmotoren.

Kenmerkend zijn de drie achterop gemonteerde motoren, de T-staart en de stroomlijnkappen van het hoofdlandingsgestel die achter de vleugels uitsteken. Elk hoofdlandingsgestel heeft zes wielen op drie assen. De opgegeven afmetingen zijn 47.9 m lengte, 37.55 m spanwijdte en 11.40 m hoogte, met een vleugeloppervlak van 201.5 m².

Bronnen voor de historische achtergrond op de oorspronkelijke pagina: Aviation-fr.info en Wikipedia.