Imperial Airways, deel één: Europa
Deze pagina opent de reeks over de Britse imperiale luchtroutes. Voordat Imperial Airways de verste uithoeken van het rijk kon bereiken, moest de maatschappij eerst haar Europese verbindingen vanuit Engeland opbouwen.
De route verbindt Londen met Parijs, Brussel, Keulen, Frankfurt, Bazel, Zürich, Neurenberg, Praag, Wenen, Boedapest, Belgrado, Skopje, Thessaloniki, Corfu en Athene.
De ontwikkeling van de Europese lijndiensten van Imperial Airways.
Verbind het moederland met zijn eerste toegangspoorten op het continent.
Langzaam, regelmatig en comfortabel op korte tot middellange etappes.
Hoofdsteden, weer en historische vliegvelden.
Achtergrond bij de vlucht
Imperial Airways voorzag in een behoefte van het Britse Rijk: sneller vervoer dan de scheepspost. Maar vóór Afrika en Azië moest het netwerk Europa doorkruisen.
Dit eerste deel voelt daarom als een voorbereiding: het bouwt de continentale verbindingen van een veel langere lijn op.
Voor vertrek
- Kies een historisch verkeersvliegtuig in plaats van een modern toestel.
- Vlieg korte of middellange etappes volgens de werkwijze van een geregelde lijndienst.
- Gebruik wisselvallig Europees weer om de route karakter te geven.
- Leg de tussenstops vast als stappen in de commerciële uitbreiding naar het oosten.
Voorgestelde route
Engeland, Frankrijk en de Benelux
Biggin Hill, Le Touquet, Le Bourget, Brussel en Keulen vormen het netwerk dicht bij huis.
EGKB → LFAT → LFPB → EBBR → EDDK
Duitsland, Zwitserland en Bohemen
Frankfurt-Hahn, Bazel, Zürich, Neurenberg en Praag vormen de Midden-Europese ruggengraat.
EDDK → EDFH → LFSB → LSZH → EDDN → LKPR
Donau en Balkan
Wenen, Boedapest, Belgrado en Skopje voeren de route naar het zuidoosten.
LKPR → LOWW → LHBP → LYBE → LWSK
Griekenland en het oostelijke Middellandse Zeegebied
Thessaloniki, Corfu en Athene sluiten dit eerste Europese deel af.
LWSK → LGTS → LGKR → LGAT
Tips voor de beleving
Vlieg zoals een vooroorlogse luchtvaartmaatschappij: met dienstregelingen, tussenstops, aandacht voor het weer en regelmaat.
Copyright Michel Lagneau 2011